Keurig spelen

dsc_0332-bew
Vroeger vonden we het maar niets, dat speeltuig op zo’n mooi plekje in het Beatrixpark. Nu we zelf een koter hebben, doen we graag mee met al die andere nette mensen uit Hillegersberg. Waar vaders met de ene hand hun kinderen de glijbaan af helpen, en met de gsm in de andere hand een megadeal afsluiten.

08-24-2008

Zwarte (?) Plasje

2008-07--lorelei-048

Vlak bij elkaar in Rotterdam: een speelhal vol kinderen zo allochtoon als het maar zijn kan, en een zwembad vol met witte, Hillegersbergse kinderen dat het Zwarte Plasje heet. Onze Lorelei sloot de ene week vriendschap met een piepkleine pikzwarte rasta, en de volgende week met een keurig blank meisje van om de hoek.

07-28-2008

PvdD alert?

rotterdam-2008-0439

Het circus is natuurlijk fout, want leeuwen horen niet op hun poten te staan, en zeker niet voor onze lol. Maar hoe zit het met de kinderboerderij? Wij van de stad zijn niet zo goed op de hoogte van hoe het ideaal het leven van dieren op boerderijen kan zijn. Maar we vroegen ons af of die koeien, het halve jaar in de stal met hun nek in een leren band, met ietsje meer vrijheid de koters van Hillegersberg nog steeds zouden kunnen vermaken. En die geiten, moet dat echt zo dicht op elkaar en en in zo’n kille stal? Kwestie van geld of aandacht? Of moeten we niet zo zeuren?

rotterdam-2008-0451   rotterdam-2008-0471

PS: de poes had zeker niets te klagen, wat een leven…..

04-20-2008

Prachtwijk

2008-03-10-borchsate

Onze buren wonen al zo lang in hun huis dat ze alles over onze straat weten. Laatst vertelden ze ons dat onze Borchsatelaan vroeger de Bergselaan heette. En dat we die naam kwijt raakten toen Hillegersberg in de oorlog door onze megalomane buur Rotterdam werden opgeslokt, die al een Bergselaan bleek te hebben. Ik bedoel maar. Ik haast me dus om ook wat historie van ons straatje vast te leggen. Zodat ook ik later interessante weetjes heb. Op het google plaatje een paar memorabele punten. Natuurlijk heeft onze prachtige Borchsatelaan de eerste punaise gekregen. Maar ook dat idyllische plekje aan de westelijke vijver achter het aangrenzende Bergplein (die naam mocht wel zo blijven, phuh), waar onze Lorelei dagelijks de eendjes voert (waarover in de volgende post meer).

Helaas, ook onze prachtwijk heeft zijn schaduwzijde. Sinds kort staat er een zwaar hek (“verboden toegang, artikel…”) voor de toegang naar de oostelijke vijver achter het Bergplein. Geplaatst door een aantal woningeigenaren aan het Bergplein. Zo kunnen we niet meer bij de prachtige oude vijver komen. Dit tart de over de jaren gegroeide samenleving tussen ons van de Borchsatelaan (koopwoningen) en zij van de pleintjes (tot voor kort huurwoningen). En dan heeft het nieuwe Hoofd Groen van de deelgemeente ook op onze pleintjes huisgehouden. Deze man (kan geen vrouw zijn) hangt de filosofie aan dat struiken en bomen het vrije uitzicht maar belemmeren, en snoeit dus alles weg. Dat heeft hij eerst in het nabije Beatrixpark geflikt, en nu ook op onze pleintjes. Het ergste is misschien wel dat hij (god mag weten waarom) op de kale vlaktes vervolgens lullige rijtjes mini-struikjes en plantjes uit het tuincentrum plant.

Nou, dat was het zo’n beetje. Een wat lange post, maar de historie van je buurtje raffel je niet even af. Dat heb ik wel geleerd van onze buren!

borchsate_google   2008-03-08-plein2   2008-03-07-pleintje3

2008-03-06-pleintje

03-24-2008

Jazz, maar alleen in Hillegersberg svp

hillegersberg-20070705

Het was vandaag weer zover: het jaarlijkse Hillegersbergse Jazzfestival. Nu is er veel fout aan dit festival. Natuurlijk dat er jazz gespeeld wordt, brrr. En dan die in grote getale uitgerukte Hillegersbergse kak, met hun SUVs en blondines. Het ergst is de organisator, een cafe eigenaar die de prachtige Bergse Plas vol wil leggen met pontons met terrasjes. Maar eerlijk is eerlijk, het Jazz festival is elk jaar een echt Hillegersberg’s feestje. En met de jazz valt het ook nog wel mee, als Hans Dulfer swingt….

hillegersberg-20070702   hillegersberg-20070707    hillegersberg-20070709

07-21-2007

Beloofd!

rottemeren_3

Wij van Dwaalgasten hebben wat met de Rottemeren. Want het gebied leent zich zo voor schetsjes zoals we die op het weblog zetten. Die aanlegstijger, door de eigenaars omgetoverd tot een keurig zitje met geraniums op de tafel en plastic stoelen rondom, en een bordje “verboden toegang” . Of dat huis met een piepklein voortuintje, waar precies een Mercedes Benz (zo’n kleine vierkante) in past. En dan familiebezoek bij dat stokoude boerenechtpaar, dat zo’n antieke boerderij bewoont. Natuurlijk dat nieuwe protserige, foeilijke huis dat te rijke mensen met te weinig smaak en een architect met grootheidswaanzin hebben neergezet. Op mooie dagen de stoet van boten, van een piepkleine plastic kuipje met een verliefd stel en een hond tot een zeewaardig schip met een dikke man die aan het roer die zich Onassis waant, elk met hun eigen familieverhaal. Ach, eigenlijk teveel om een weblog mee te vullen. We zien een uitgave in de oude media voor ons, een mooi boekje om op de salontafel te leggen, en cadeau te geven. Met een lovende recensie in de Havenloods, en misschien wel het Rotterdams Dagblad. Nee, het ontbreekt ons niet aan mooie plannen! Wel aan tijd. Maar het boekje komt er, beloofd! (En dan met mooiere foto’s dan dit haastige kiekje, natuurlijk).

07-15-2007