IJsselmeerdijk, Swifterbant, november 2005

ijsselmeerdijk

Nee, ik behoor niet tot de orde van politiek correcte milieubeschermers die elke aantasting van het landschap verfoeien, maar windmolens ineens wel mooi vinden.

Ik ben gewoon een recht toe recht aan romanticus. Vroeger was alles beter. Dorpjes behoren pittoresk te zijn. Het platteland idyllisch, zoals het honderd jaar geleden was. Liever nog vandaag dan morgen terug naar het landschap van de plaatjes uit de Verkade-albums van Jac. P. Thijsse. Naar de tijd van Ot en Sien.

Maar soms, heel soms, kan iets wat nieuw is, modern, van deze tijd toch mooi zijn. Zoals de windmolens langs de IJsselmeerdijk bij Swifterbant op een nevelige herfstavond tegen een ondergaande zon.

11-11-05

Eén antwoord op “IJsselmeerdijk, Swifterbant, november 2005”

  1. Grote ruizen

    Samen met ze allen staan ze te wachten in het water
    Hun koppen in juiste richting opzoekt naar de wind
    Terwijl de zon daalt in het westen is de nacht is op komst
    De avond mis kietelt aan hun masten en de wolken aan hun wieken
    Zuchten naar vroeger tijden toen waren de molens wel kleiner
    Deze landshap zal als plaatjes staan in de National Geographic
    Een modern oplossing voor de eeuwige bron naar schoonenergie

Reacties zijn gesloten.